Pierwsza pomoc w nagłych wypadkach.

Pod pojęciem pierwszej pomocy rozumiemy szybkie, zorganizowane działanie prowadzone przez osoby (osobę) z otoczenia ofiary nieszczęśliwego wypadku. Sprawne i kompetentne działanie przy udzielaniu pierwszej pomocy ma bardzo często decydujące znaczenie dla dalszych rezultatów leczenia przez fachowy personel medyczny – często decyduje o życiu osoby poszkodowanej.

Pierwszej pomocy zwykle udziela się na miejscu wypadku. Jeżeli świadkami wypadku jest więcej osób, jedna z nich powinna objąć kierownictwo akcją ratowniczą, do czasu przybycia pomocy fachowej.

Art. 162. § 1. Ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks Karny (Dz. U. z 1997, Nr 88, poz. 553 z późn. zm.).

„Kto człowiekowi znajdującemu się w położeniu grożącym bezpośrednim niebezpieczeństwem utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu nie udziela pomocy, mogąc jej udzielić bez narażania siebie lub innej osoby na niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.”

Postępowanie osoby (osób) ratującej powinno wyglądać następująco:

1. ocena zdarzenia, podjęcie działania,
2. jak najszybsze usunięcie czynnika działającego na poszkodowanego,
3. ocena zaistniałego zagrożenia dla życia poszkodowanego,
4. sprawdzenie tętna,
5. sprawdzenie oddechu oraz drożności dróg oddechowych,
6. ocena stanu przytomności,
7. ustalenie rodzaju urazu (rany, złamania itp.),
8. zabezpieczenie chorego przed możliwością dodatkowego urazu lub innego zagrożenia (np. wyniesienie poszkodowanego z miejsca działania czynników toksycznych),
9. wezwanie pomocy fachowej (lekarza interwencyjnego, pogotowia ratunkowego itd.),
10. zorganizowanie transportu poszkodowanego (jeśli nie ma możliwości szybkiego dotarcia lekarza).

Musisz pamiętać, że:

Zadaniem osoby udzielającej pierwszej pomocy jest utrzymanie przy życiu poszkodowanego i niedopuszczenie do powstania dalszych powikłań do chwili przybycia lekarza bądź karetki pogotowia ratunkowego.

Kliknij “Oznacz jako ukończone”, aby przejść dalej.