Podstawowe zasady ochrony przeciwpożarowej. Copy
Zagrożeniem pożarowym nazywamy zespół czynników wpływających na powstanie i rozprzestrzenianie się pożaru – a przez to na bezpieczeństwo życia ludzi.
Zagrożenie wybuchem może powstać w każdym miejscu, gdzie istnieje możliwość wytworzenia mieszaniny wybuchowej poprzez rozproszenie w powietrzu palnych gazów, par palnych cieczy czy też pyłów palnych ciał stałych. Jeżeli stężenie substancji palnej w powietrzu będzie odpowiednio wysokie, to pod wpływem czynnika inicjującego zapłon, nastąpić może gwałtowne spalanie mieszaniny, czyli wybuch.
Pożar lub wybuch może powstać, gdy zaistnieje czasowa i przestrzenna zbieżność następujących elementów:
- materiału palnego,
- czynnika utleniającego,
- źródła zapłonu.
Nas będą interesowały przede wszystkim pożary i wybuchy, które mogą powstać w zakładzie pracy z uwagi na stosowanie tam często w dużych ilościach materiałów niebezpiecznych pożarowo. Materiały palne, które będą traktowane jako niebezpieczne pożarowo to:
- gazy palne, takie jak: acetylen, metan, etan, wodór, propan-butan, amoniak, gaz ziemny, miejski, generatorowy itp.,
- ciecze, których pary z powietrzem tworzą mieszaniny palne i wybuchowe jak: węglowodory ciekłe, alkohole, rozpuszczalniki (aceton, benzyna itp.) o temperaturze zapłonu poniżej 55 0C,
- ciała stałe wytwarzające w zetknięciu z wodą lub parą wodną gazy palne, zapalające się samorzutnie w powietrzu materiały wybuchowe i pirotechniczne, pyły palne.
Czynniki utleniające – tlen z powietrza, tlen w związkach nad-tlenkowych, związki zawierające grupy bogate w tlen (azotanowe, azotynowe, nitrowe, chloranowe i inne), chlorowce (fluor, chlor, brom), siarka.
Źródła zapłonu — np. iskry elektryczne, mechaniczne, elektrostatyczne, gorące powierzchnie, iskry spawalnicze, łuk elektryczny, otwarty ogień.
Ogólne metody zapobiegania pożarom i wybuchom.
Ponieważ powstanie pożaru warunkuje obecność materiału palnego, czynnika utleniającego i źródła zapłonu – usunięcie jednego z nich wykluczy jego powstanie.
Usunięcie materiałów palnych ze strefy zagrożenia.
Przypadki, gdy usunięcie substancji palnej jest konieczne:
- odpylanie pomieszczeń zagrożonych wybuchem pyłów (zawirowanie osiadłego pyłu o grubości 1 mm może wypełnić pomieszczenie mieszaniną wybuchową),
- usuwanie odpadków szczególnie mających zdolności do samo-nagrzewania się (np. zaolejone czyściwo),
- usuwanie trawy, liści itp. z najbliższego otoczenia zbiorników z gazami palnymi i cieczami palnymi,
- czyszczenie z resztek substancji palnych aparatów i rurociągów oddawanych do remontów związanych ze spawaniem,
- wentylowanie pomieszczeń zagrożonych wybuchem (obniżanie stężenia substancji palnych gazowych poniżej Dolnej Granicy Wybuchowości).
Sposoby zapobiegania pożarom i wybuchom obejmują:
- usunięcie elementów palnych ze strefy zagrożenia,
- usunięcie ze strefy zagrożenia źródeł zapłonu, mogących zainicjować pożar, a więc: eliminowanie do minimum w toku procesów technologicznych używania otwartego płomienia (piece przemysłowe, spawanie),
eliminowanie możliwości ogrzewania i nagrzewania się powierzchni aparatury i mechanicznych urządzeń elektrycznych,
- niedopuszczanie do nadmiernej emisji fotochemicznej i fototermicznej na skutek promieniowania świetlnego i cieplnego,
- zapobieganie powstawaniu iskier mechanicznych (w skutek tarcia, uderzania lub szlifowania przedmiotów) oraz iskier elektrycznych (pochodzących z przewodów i urządzeń elektrycznych),
- zapobieganie powstawaniu na stanowiskach pracy zjawiska elektryczności statycznej w wyniku elektryzowania się różnych materiałów,
- usunięcie czynnika utleniającego poprzez: stosowanie atmosfery ochronnej – stosowana w pomieszczeniach zagrożonych wybuchem;
Kliknij “Oznacz jako ukończone”, aby przejść dalej.